موج و صخره ....
ما چو درياييم
دريای پُرخروش
دريای پُر زموج
همرنگ آسمان
جلوه گاه گرم آفتاب
آبگينه پُر نور
از نور مهتاب
ماهی های بيقرار کوچک
پُر از شوق حضور
با سرود و نوای ما
شب ها تا سحر
ستاره ميشوند
دور از ما صخره ها
خاموش و بيصدا
سياه و سنگدل
پُردرد و کينه دل
بدبين و پُرعناد
برعشق ماهی ها
جوش و خروش ما
حسرت ميخورند
صدبار ميميرند
ليکن ما دريا ها
پُرجوش و با جهش
به پيش ميرويم
زيرا ميدانيم
جهان زندگانی
موج خيز است
نشان جاويدانی
در ستيز است .
( ناتور رحمانی )
Copyright © 2007 by baaba.eu
