کابل
یک شهر تاریخی و بسیار کهن با
بیش از دو میلیون نفر جمعییت ت که حوادث
و روزگار بسیاری را
دیده است و چون بر چهارراه تجارتی
شرق و شمال و جنوب وغرب واقع
شده، اهمیت تجارتی آن خیلی
زیاد است. کابل از حیث قدمت
با قدیمیترین شهرهای
بلخ
و
بامیان
همسری داشته و در کتاب ویدا،
نام ((کیسبها)) برای کابل
استعمال شده. تجارت و شهرت
بازرگانی کابل در زمانهای
خیلی قدیم معروف است، چنانچه
در اثنای حملات
اسکندر
نیز موقعیت مهم تجارتی خود را
داشته و راههای تجارتی از هر
طرف به آن وصل است. همچنین
معماری و شهرسازی کابل بسیار
زیبا و دقیق است و یکی از
شهرهائی است که با وجود آنکه
قدیمی است، حساسیت زیادی در
شهرسازی آن به کار رفته است.
آب و
هواى کابل تابع وضع عمومى
کشور
افغانستان
است و چون این کشور تقریباً
در وسط آسیا واقع است در
نتیجه عرض و طول جغرافیائى و
ارتفاع و امتداد کوهها و
دورى از دریا همه از عواملى
بشمار میروند که در آب و
هواى
افغانستان
تأثیر دارند.
افغانستان در منطقه حساس و استراتژيك «آسياي مركزي» قرار گرفته است. از يك سو به (شبه قاره هند»، و از سوي ديگر به كشورهاي معروف به «آسياي ميانه» و نيز «جمهوري خلق چين»؛ و از سمت ديگر به «آسياي غربي» مرتبط است. سلسله جبال «هندوكش» كه قسمت وسيعي از خاك كشور را پوشانده، همواره سد محكمي در مقابل مهاجمان از شمال به سمت جنوب و مهاجمان از جنوب به سمت شمال و يا از غرب به شرق و نيز بالعكس.
افغانستان، در دو قرن گذشته، حائلي ميان امپراتوريهاي «شرق» و «غرب» بوده است. جدايي اين منطقه از ايران و پيدايش كشوري به نام «افغانستان» به همين منظور بود. مقصد آن بود كه ديوار مستحكمي بين مرزهاي استعماري شرق و غرب وجود داشته باشد؛ حتي در منطقة شمال غربي آن «تنگه واخان» (خيبر) را ضميمه خاك افغانستان نگاه داشتند تا بين «هند» كه تحت استعمار «انگليس» بود، با «آسياي مركزي» كه در تصرف «روسيه» قرار گرفت؛ فاصله و جدايي بيندازد
افغانستان سرزمینی
کوهستانی و محاط بر
خشکی است، و جز «اردن
هاشمی» تنها کشور
خاورمیانه محسوب می
شود که به «دریا» راه
ندارد. این سرزمین
درنیمکره شمالی،
نیمکره شرقی و
درمحدوده آسیای میانه
واقع است. مساحت آن
را در منابع مختف بین
620 تا 700 هزار
کیلومتر مربع ذکر
کرده اند، اما 225،
652 کیلومتر مربع
مساحت داشته و چهلمین
کشور جهان به شمار می
آید. طول مرزهای
افغانستان حدود 5800
کیلومتر می باشد، که
شامل 2384 کیلومتر
درشمال با جمهوری های
تاجیکستان، ازبکستان
و ترکمننستان؛ 2240
کیلومتر از مشرق و
جنوب با جمهوری
اسلامی پاکستان، 73
تا 93 کیلومتر مربع
از سمت شمال شرقی از
طریق تنگه واخان با
ایالت مسلمان نشین
سین کیانگ
(ترکمنستان) جمهوری
خلق چین و 855 تا 930
کیلومتر در مغرب با
جمهوری اسلامی ایران
(که 619 کیلومتر آن
با استان خراسان می
باشد) یشترین فاصله
شرق تا غرب افغانستان
1240 کیلومتر، و شمال
تا جنوب آن 855
کیلومتر است و حداقل
فاصله آن با آبهای
آزاد جهان 500
کیلومتر است.قسمت های
وسیعی از خاک
افغانستان را عمدتا
در شمال و شرق کشور،
کوهها وسنگلاخ ها
پوشانده است کوههای
هند و کش به طول 600
و عرض 100 کیلومتر از
سمت شمال شرقی به طرف
غرب و جنوب غربی
کشیده شده و تقریباً
از میانه کشور می
گذرد. این کوهها بیش
از نیمی از سرزمین
افغانستان را
فراگرفته، و برای
شهرهای «کابل»،
«قندهار» و«هرات»
ارزش استراتژیکی مهمی
ایجاد کرده
است.کوههای قدر به
طرف مغرب امتداد می
یابند، از ارتفاع آن
کاسته می شود و در
نزدیکی مرزهای ایران
تبدیل به کوهها و تپه
های کم ارتفاع می
گردند.
در ادرتفاعات هند و
کش همواره برف وجود
دارد. حتی در تابستان
ها نیز قله ها و
یخچال ها پر برف
است.در میان ارتفاعات
هند و کش،دره های
عمیق و خوش آب و هوا
و حاصلخیزی وجود دارد
که محیط مساعدی برای
پرورش دام و تولید
میوه است.افغانستان
سرزمین افراط و تفریط
است کوهها سر به فلک
کشیده و دره ها عمیق،
باران های بهاری و
تابستان های خشک،
زمستان های بسیار سرد
و تابستان های گرم،
ارتفاعات پوشیده از
برف در طول سال و
سرزمین های پست و خشک
وسوزان.این افراط و
تفریط در زندگی
اجتماعی نیز وجود
دارد.سرزمین
افغانستان در طول
تاریخ گلوگاه تهاجم
به هند بوده است؛
جنگجویان بسیاری چون
«اسکندر مقدونی»،
«محمود غزنوی»،
«تیمور گورکانی»،
«نادر شاه افشار»، از
پیچ و خم کوهها و دره
های این کشور خود را
به هندوستان رسانده
اند. علاوه بر این تا
قبل از کشف راههای
آبی در قرون جدید و
سپس توسعه راههای
هوایی، خط مسیر
بازرگانی شرق و غرب،
از دشت شمالی آن عبور
می کرد، محل عبور
کاروانهای جاده
ابریشم از این سرزمین
بوده که عموما ازطریق
قندهار به هند و از
طریق بلخ به چین می
رفت.پس از کشف راههای
آبی و سپس توسعه
راههای هوایی،
افغانستان مانند سایر
سرزمین های آسیای
مرکزی، تبدیل به
منطقه ای بن بست شد و
گذر هیچ بیگانه ای به
آنجا نیفتاد. همچنین
ارتفاعات افغانستان
سپر استراتژیکی
مستحکمی بین آسیای
شمالی و آسیای جنوبی
است

مهمترین رودهای
کشور افغانستان
عبارتنداز:
آمودریا (جیحون) از کوههای پامیر سرچشمه گرفته و حدود 1126 کیلومتر از آن در قسمت مرزهای شمالی کشور با تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان می باشد و قسمت هایی از آن قابل کشتیرانی است در سواحل آن رودخانه شیرخان بندر و بندر حیرتان قرار گرفته، که کالاهای صادراتی یا وارداتی
افغانستان به ممالک آسیای میانه از این طریق مبادله می شود.جیحون دارای آبشارهای متعدد است و برای تولید نیروهای هیدرولیک قابل استفاده است
.
رود
هیرمند (هلتمند): از
کوههای یغمان در غرب
کابل سرچشمه گرفته و
1400 کیلومتر طول
دارد و در جنوب غربی
افغانستان قسمت کمی
از مرز مشترک ایران و
افغانستان را تشکیل
می دهد و مهمترین
منبع تامین آب دریاچه
های سیستان و
بلوچستان و اراضی
زراعی شمالی آن است.
هریرود- از کوه بابا
در مرکز افغانستان
سرچشمه گرفته، از
هرات می گذرد و در
شمال غربی کشور اندکی
از مرز مشترک ایران و
افغانستان را تشکیل
داده سرانجام در
ریگزارهای ترکمنستان
فرو می رود. 1230
کیلومتر طول داشته و
دارای آبشارهای متعدد
است و برای تولید
نیروی برق مناسب است.
کابل
رود: از کوههای شرقی
سرچشمه گرفته از وسط
دو شهر مهم «کابل» و
«جلال آباد» عبور
کرده وارد خاک
پاکستان می شود و به
رود «سند» می ریزد.
و
دریای پامیر - کوکچه
- فرخار - دریای
کندوز - دریای خلم -
بلخ - دریای بند امیر
- دریای پنج شیر -
دریای کند - دریای
غربی - رود لوره -
ترناک رود - دریای
ارغنداب - خاش رود -
فراه رود - نیزگان -
تکاب استادن - شیرین
تکاب - دریای مرغاب -
دریای اولنگ - رود
گز. ودریاچه هایی بسیار کوچک، به نام های «آب ایستاده مقر»، «بند کجکی» »بندار عنداب»، «دق پترکان»، (در مرز ایران) ، «هامون پورک» و«دشتنمدی»دارد.
دشت هاکه عموماً در شمال و شرق هستند.از جمله : دشت برنگ -د پشت رود - گرمسیر - ریگستان - سیاه سنگ - دشت مرغو (مارگو)
- دشت خلش - دشت همدم آب - هجده نهر - دشت نمدی.
%99 مردم افغانستان مسلمان هستند، که شامل + - %84 سنی و + - %15 شیعه (شیعه اثنی عشری و اسماعیلی) می باشند.حدود هندووسیک و 20/000150 خانواده یهودی نیز در این کشور زندگی می کنند.
جامعه افغانی، به دلیل تاثیرپذیری از نهاد خانواده روستایی و عشیره ای، تعهد و تقید فوق العاده شدیدی نسبت به دین و مذهب داشته؛ خرافه باورهای سنی غلط در آن به شدت رواج داشته و عموم مردم در فقر و جهل به سر می برند.تنها %30 افغانها با سواد هستند که %18 از مردان و %5 از زنان را در بر می گیرد
جمهوری افغانستان به 29 ولایت (استان) تقسیم می گردد
افغانستان با بيش از 650 هزاركيلومتر وسعت (محصور در خشكي) در جنوب آسيا قرار دارد و جز كشورهاي خاورميانه محسوب مي گردد
.
كشورهاي هم سرحد با افغانستان: پاكستان
تاجيكستان ايران تركمنستان ازبكستان
و چين.
جمعيت
افغانستان بيش
از 26 ميليون نفر كه
46/97 درصد را مردان
و 45/47 درصد را
زنــان تشكيــل مي
دهنــد و از اين
تعــداد 42/2 در
صــــد افــراد زيــر
14 ســـال و01/55
درصد افراد بين 15 تا
64 سال مي باشند که
شامل ملیتهای قومی
افغان پشتو تاجیک
هزاره ازبک و ....
میباشد.

ماده یک اعلامیه جهانی حقوق
بشر بیان میدارد که
:
تمام
افراد بشر آزاد به دنيا مي
آيند و از لحاظ حيثيت و حقوق
با هم برابرند.
یش از دو و نیم دهه
جنگ و ویرانی،موجب
گردید که هزاران نفر
از مردم کشورمان
نیز به کشورهای
همسایه مهاجرت کنند.
وکشورهای پاکستان و
ایران با دارا بودن
بیشترین تعداد
مهاجرین افغان نادرست
ترین رفتارهارا با
مهاجرین افغان
داشتهاند. عواملی که
باعث شده تا مردم
کشورمان رو به سوی
این دو کشور بیاورند،
یکی همجوار بودن این
کشورها با افغانستان
است و دوم اسلامی
بودن کشورشان بوده
است.