مصلحت جویی
چکه چکه در دلم غم گشته دریا چون کنم کرده توفانی مرا در سینه برپا چون کنم
بس شرار رنج و غم افزون شده در سینه ام سوز این آتش مرا سوزد شبانگاه چون کنم
نیست همدم کز غم غربت بنالم پیش او می کشد آخر مرا سوز تمنا چون کنم
شاد کامی در جوانی بود و در پیری مرا هجر دیدار وطن افگنده از پا چون کنم
پیش بی دردان فغان چون باد کوبیدن بود عار باشد نزد ایشان راز افشا چون کنم
آنکه میزد داد استقلال در افغان زمین بار غولان می برد بر دوش حالا چون کنم
پرچمی و خلقی و ساما و گروه و خوجه ای در نقاب شعله گشته هویدا چون کنم
از پی اغوای مردم ساخته حزب نوین کار نیک از قاتل یاری تمنا چون کنم
می فشارد دشمنان دندان کین بر قتل من نقشه شان را به پیش خلق افشا چون کنم
توده های ساده لوح خویش را ای دوستان از پلان دشمنان گویید آگاه چون کنم
عاشقان دادند جان نگذشتند از پیمان خلق من گذر بهر مقام از خون آنها چون کنم
در تلاش بی امانم روز و شب کوشم که تا راه و رسم عاشقان را باز احیا چون کنم
بر ندارم دست از پیمان شان تا پای جان نقض با آزادگان عشق، پیمان چون کنم
مدفنم "حافظ" تمنا بود در افغان زمین
گر اجل گیرد گریبانم به اینجا چون کنم
حافظ هزاره
10. 24. 2005
