من و ھراس
من از ھیچ چیز در زندگی ھراسی ندارم
از چہ چیزی باید ھراس کرد
ازبند
از قید
ازمرگ
نہ ھرگز ۔ ۔ ۔ ۔ ۔
من ھرگز ھراسی نخواھم داشت
من زنی سر سپردہ ای این خاکم
خاک افغانستان
خاک پاک آریا
مامن شیران آسیا
اجداد من ھراس را نمی شناختند
پدر من ھراس را نشناخت
برادر من ھراس را بخود راہ نداد
شوھر من با دست خالی
بجنگ اژدھایی سرخ رفت
من کہ خواھر چنین برادران وزن چنین شوھرم
من کہ دختر قھرمان پدرم
ھر گز نخواھم ترسید
من قلب عدوان آسیا را
یا ز خاک پاک خراسان یا آریا را
چاک چآک خواھم نمود
باز من آنرا
زلوث ناکسان پاک حواھم نمود
پاک خواھم نمود۔
سوما کاویانی
پشاور
