جامه سفیدان سیاه دل
این چه شور است که در عصر جفا می بینم همه را زخمی و پر ناله و آه می بینم
همه را از پی قطع ستم و جور جفا دست بر قبله حاجت بدعا می بینم
بر لب قاضی و بر سارق و بر صاحب مال جاری چون آب روان نام خدا می بینم
حیرتم زانکه همه شب همگان ناله کند صبح محروم ز درگاه خدا می بینم
شبی از قاضی حاجت به نهان پرسیدم این چه رازیست که در کار شما می بینم
تو نگفتی که منم خالق و رحمان و رحیم بخل عریان تو ای کان سخا می بینم
گفت بربند ز عصیان لبت ای تیره نظر من باین خلق نه ا ز چشم شما می بینم
هوش تا گول از این جامه سفیدان نخوری که من او را به نهان تار و سیاه می بینم
بنگر هر که زند داد ز روشن بینی لیک من چشم همه تار و سیاه می بینم
راست گوید به سخن جمله ولیکن به عمل همه را غرق به دریای گناه می بینم
آنچه را علم به اثبات رسانده است یقین گر کسی نقد کند نقص ذکاء می بینم
آفتاب است برای همگان راه
نجات که منش نیز باین چشم سیاه می بینم
لیک کس در ره حق سر به اطاعت نه نهد همه را در طلب تخت و کلاه می بینم
بر در کفر و مسلمان ز پی مطلب خویش همه را شام و سحر مثل گدا می بینم
درد این جامه سفیدان سیاه دل "حافظ"
جاودان دور ز درمان و شفا می بینم
حافظ هزاره
