چال دگري
برگريزان ديگر آمد و سال دگري
رفت از عمر و نشد وضع بحال دگري
در خزان كيفيت فصل بهاران نبود
اندرين فصل بو د حسن و جمال دگري
مشتي از رهزنان مدعي سالاري
غسل خون ميدهند كشور به قتال دگري
خود فروشان ذليل مست جنون قدرت
ميشوند مرتكب جرم و جناح دگري
با سخن هاي دهن پركن خود اين جلادان
به قتلگاه بفرستند رزمجو و بيگناه دگري
سحر و افسون كنند بر مردم دور از دانش
گاه به افسانه دين و گاه به دجال دگري
اين نسيم سحر از خواب نساز د بيدار
باد توفنده اي بايست و شمال دگري
مردم غافل و سركوب شده و مدهوش را
انقلابي بدمد روح جدالي دگري
گرچه هر لحظه شود مكر و فريبش افشا
مغز او كي تهي گردد ز چال دگري
بيخ اين كهنه درخت نظم كهن پوسيده
قطع كن، شخم بزن و بنشان نهال دگري
نظم
و
آیین
نو
اندیشه
نو
را
باید
سازمان بخش
به
رزم
طبق روال دگری
راسخ العظم و
به یک باور علمی
همراه
محشری
ساز بپا
و
اوج
کمال
دگری
مردم شيردل از كشور شان گرگ براند
حيله مي آزمايد در اين ماُمن اينك شغال دگري
لب ببند از شربه ز جام به زهر آلوده
رفع كن عطش تو با آب زلال دگري
اصل انسانيت، بالندگي، خلاقيت وحريت است
مجد انسان نوين راست نياز به جدال دگري
تا كه انسان شود انسان و طبيعت سازد
سده ها بايد
و پيوسته مجال دگري
فكر نو جوهر علم با عمل كيفي نو
يار انسان نو است و توشه آمال
دگری
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
يادداشت:
اين
قطعه شعر زيبا و
پرمحتوا، سروده
رفیق "ه
، م
" يكي
از پيشتازان جنبش
انقلابي كشور ميباشد
كه چند سال قبل طي
سفري به اروپا ، در
دسترس ما گذارده بود.
جهت نشر اين سروده در
« قطب نما » ، هيئت
تحرير تصرفي جزئي در
متن آنرا وآنهم بحكم
اوضاع و شرايط كنوني
كشور، لازمي دانست،
بويژه كه وي در همان
زمان هم ،
رفیقانه باب
هرگونه تصرفي را براي
ما باز گذارده بود.
قطب نما
