( ؟ )
تا کجا شب را دويدن ؟ تا کجای درد رفتن ؟
تا کجا در خون تپيدن تا کجا از عشق گفتن
لحظه ها پُربار از مرگ عشق انسان عشق ميهن
تا کجا اخبار شنيدن ؟ تا کجا بر دل ستودن ....
*** ***
تا کجا خون و رسالت تا کجا رگبار و دار ها
تا کجا از مرگ علامت تا کجا بُردن ، قرار ها
خون عاشق رنک خاک کنده و زنجير و زندان
تا کجای اين قيامت ؟ تا کجای ختم کار ها ؟
*** ***
تا کجا دست روی ماشه تا کجا تاريکی ، وحشت
تا کجای نعش و لاشه تا کجای مرگ وحدت
انتحاری ، انفجاری ؟!! عمرها آواره بودن
تا کجای کاج و تيشه ؟ تا کجای شهر ذلت ؟
*** ***
تا کجا اين دين سواری تا کجا خفاش و کرگس
تا کجا از حق فراری تا کجا فرمان ناکس
می کُشد هردم غزالی سُستی چندباره تا کی
تا کجا سگ شکاری ؟ تا کجا وحشت ز هرکس ؟
*** ***
تا کجا شهيد پرستی تا کجا کفر، جنگ با دين
تا کجا با خون مستی تا کجا مکر، حيله و کين
عدل و انصاف گر همين است طالب و ملای تاجر
وای ازين وحشت و پستی تاکجا دغا و غبين ؟
*** ***
تا کجای ظلم ، بيداد تا کجا هراس از جنگ
تا کجا ، اين استبداد تا کجای شيشه و سنگ
ملت آزاد در بـــند .... ( ناتور ) آنکه می نگويد
تا کجا غوکان آزاد ؟ ! رنگ رنگش ، پُر زننگ
تـــــــا کـــجا کشتار ملت ؟
تـــــا کــــجا خواری و ذلت
تا کی خون و آتش و درد
تــــا کــجا بشکسته قامت ؟!!
