www.baaba.eu

جمهوری اسلامی و"انتخابات"

شباهنگ راد

طرح و بیان انتخابات آزاد و سالم در چهارچوبه و مناسبات سرمایه ‏داری، به‏ معنای تحریف ماهیت نظام‏ های حاکم کنونی‏ ست. در حقیقت مدافعین سیستم‏ های موجودِ جهانی با مضامین و مفاهیم واقعی انتخابات فاصله‏ ی بسیار زیادی دارند و همه‏ ی آنانرا باید و می ‏بایست از زمره سخن‏گویان طبقات ظالم به حساب آورد. بنابراین کاربست و لفظ انتخابات سالم و آزاد و آن‏هم در دنیائی که زورمداران، رندگی را به ‏کام میلیاردها انسان محروم و رنج‏دیده تلخ نموده ‏اند، پوچ است. این انتصابات است‏ که به‏ جای انتخابات نشسته است و مردم در تعیین سرنوشت خویش کمترین نقشی ندارند و هر نوع انتخابی، در خدمت به طبقات بالائی‏ هاست.

مگر این نظام ‏ها و جمهوری اسلامی کمترین باوری به بهبودی زندگانی کارگران و زحمت‏کشان دارند؟ مگر رژیم جمهوری اسلامی را به این دلیل بر سر کار نه‏ گمارده ‏اند تا در تخالف با خواسته ‏های ابتدائی توده‏ های محروم گام بردارد و از سرمایه‏ های جهانی و وابسته حراست نماید؟ به کدامین انتخابات می‏ توان دل بست و از کدامین تجربه‏ ی تاریخی می ‏توان سخنی به‏ میان آورد که در آن گردانندگانِ دم و دستگاه‏ های دولتی از منفعت و منافع‏ی مردم پیروی نموده ‏اند و پای‏بند، به حقوق پایه ‏ای کارگران و زحمت‏کشان، زنان و جوانان بودند؟ انتخابات در ایران و در همه ‏جا در خدمت به گردش روان‏تر مناسبات سرمایه ‏داری‏ست و در این‏ میان جامعه و مردم ذینفع نیستند و جنگ خودی‏ ها، به‏ منظور تسخیر کرسی‏ های هر چه بیشتر - و پیشبرد بهتر سیاست ‏های جناحی ظالمانانه - است.

به کارکردهای تاکنونی دولت ‏ها و عناصر وابسته به نظام که این ‏روزها به ‏دلیل مخالفت با جناح رقیب دولتی، پُز دفاع از انتخابات آزاد و سالم – و آن‏ هم در زیر نظام سرکوب‏گرایانه‏ ی رژیم جمهوری اسلامی – را گرفته‏ اند، نگاهی بی‏اندازیم تا دریابیم که جامعه‏ ی ایران در هیچ دوره‏ای از حیات سردمداران رژیم جمهوری اسلامی شاهد برسمیت شناختن و پای‏بند به نظر و آرای مردمی نبوده است. همه‏ ی دولت‏ ها و همه‏ ی عناصر وابسته به نظام در دوران زمام‏داری ‏شان، در سرکوب و چپاول محروم ‏ترین اقشار جامعه، حامل پرونده‏ ی قطور جنایت و استثماراند و با تمام وجود در مقابل مطالبات پایه ‏ای توده ‏ها ایستاده ‏اند.

در حقیقت مردم در زیر سایه‏ ی سردمداران رژیم جمهوری اسلامی بی ‏حقوق‏ اند و قرار هم نیست تا نمایندگان منتخبی سرمایه از منفعت و منافع‏ی آنان دفاع نمایند. این نظام با همه‏ ی جناح ‏های رنگارنگ‏اش با خواسته‏ های ابتدائی مردم سر جنگ دارد و وظیفه ‏اش پایداری و تأمین حقوق اولیه ‏ی میلیون‏ ها انسان رنج‏دیده نیست و هدف از راه ‏اندازی چنین نمایشات مضحکی هم‏چون "انتخابات آزاد"، "سالم" و "دمکراتیک"چیزی جز به انحراف کشاندن افکار عمومی و تطهیر چهره‏ ی حقیقی رژیم جمهوری اسلامی نیست. قرار است تا در چنین نمایشاتی، تعدادی دیگر از منتخبان نظام سرمایه ‏داری – و برای مدت زمانی معین - تصدی امور را در دست گیرند و جامعه را در جهت منفعت طبقه‏ ی سرمایه‏ داری وابسته سوق دهند. با این تفاصیل شرکت در میادین تعیین شده‏ ی سردمداران رژیم جمهوری اسلامی، به‏ معنای مشروعیت بخشیدن و برسمیت شناختن نظامی‏ ست که سی سال آزگار دارد با توسل به وحشیانه‏ ترین سیاست‏ ها، بر زندگی میلیون‏ ها انسان رنج‏دیده چنگ می‏اندازد.

جمهوی اسلامی یعنی رژیم تقلب و ریا؛ یعنی رژیم چپاول و بگیر و به بند و کُشت و کُشتار مخالفین و معترضین؛ رژیمی که هزاران زندانی سیاسی کمونیست و مبارز را از دم تیغ گذاراند و هزاران خانه و کاشانه ‏ی محروم‏ ترین اقشار جامعه را به ویرانه تبدیل نمود تا مبادا روزی بر مسیر و گردش سرمایه تغییری بوجود آید. این نظام برخلاف ادعاهای جناح‏ های رقیب دولتی، فاقد پتانسیل انسانی و برسمیت شناختن نظر و آرای مردمی‏ ست. نمونه‏ ها فراوان ‏اند و شکی در آن نیست که منافع‏ ی مدافعین امروزی "انتخابات آزاد" و "سالم" با منافع‏ ی دولت‏مردان کنونی تفاوت ماهوی ‏ای ندارد و جنگ و دعوای امروزی آنان، جنگ و دعوا بر سر تصاحب هر چه بیشتر قدرت دولتی و کنار زدن جناح‏ های رقیب از دم و دستگاه‏ های دولتی‏ ست. این جدال و انتخاب بالائی‏ هاست و ربطی به جدال و خواسته‏ های چندین دهه‏ ی مردم با مدافعین بی چون و چرای نظام وابسته ندارد و نمی‏ توان هیچ‏یک از مدافعین نظام را از زمره سخن‏گویان و مدافعین منافع‏ ی زنان محروم، دانشجویان و کارگران و زحمت‏کشان به حساب آورد.

واقعیت این است‏ که تفاوتِ دنیا و اهداف سرمایه‏ داران با دنیا و اهداف کارگران و زحمت‏کشان از زمین تا آسمان است و هیچ‏گونه مدارا و هم‏زیستی ‏ای فیمابین کارگران و زحمت‏کشان و دیگر اقشار ستم‏دیده با طبقه ‏ی سرمایه ‏داری وابسته‏ ی ایران نیست. هر یک از آنان از زبان و منطق معینی پیروی می‏ نمایند و هیچ‏گونه زبان مشترکی فیمابین طبقه‏ ی استثمار کننده و استثمار شونده وجود ندارد. فقط و فقط یک دنیا و یک جامعه پتانسیل و مبشر برسمیت شناختن حقوق و آرای مردمی‏ ست و آن‏هم جامعه‏ ای انسانی تحت حاکمیت کارگران و زحمت‏کشان می ‏باشد. تنها در چنین دنیا و جامعه ‏ای و تنها با نابودی و با سرنگونی نظام و مناسبات گندیده‏ ی سرمایه‏ داری وابسته و آن‏ هم با تمامی اعوان و انصارش است ‏که می‏ توان سخن از انتخابات آزاد، سالم و دمکراتیک به‏ میان آورد.

سپتامبر 2011

شهریور 1390