جهل مستدام ؟!
دريک لحظه صبح
يا غمزده شامی
در جاده پُربار
يا گوشه کناری
يک صدای مهيب
بعد ، يک انفجاری
چند جسد بخون تر
با رنگ انتحاری
رحمی حتا نکردند
بر طفل شير خواری
غمزده ، پُردرد شد
چشمان اشکباری
آتش زدند به مکتب
کشتند درسداری
تا که ديگر نباشد
هم علم ، هم اعتباری
ايمان به تير بستند
عشق رفت سر داری
با نام خلقت حق
سوختند آدم تباری
عالم خراب نمودند
دين باز دنيا داری
سياسی های مزدور
با بمب انتحاری ؟!!!
ناتور رحمانی
Copyright © 2007 by baaba.eu
