رژیم جمهوری اسلامی میزان فشار و سرکوب بر روی مخالفان و دگر اندیشان را افزایش داده است. دستگیری های گسترده، احکام سنگینی که دادگاه های فرمایشی رژیم اسلامی صادر می کنند، آزار و شکنجه مخالفان همه نشان از سقوط این رژیم دیکتاتوری مذهبی به درون سراشیبی نابودی است. سردمداران این نظام استبدادی دینی فکر می کنند که با این فشارها می توانند عمر حکومت خود را افزایش دهند، غافل از اینکه تاریخ نشان داده است که همه این فشار ها نتیجه عکس خواهد داشت.
جمهوری اسلامی، مادران و خانوادههای جان باختگان ۳۳ سال گذشته را همواره مورد اذیت و آزار، بی حرمتی و ضرب و شتم قرار داده و فقط به جرم دادخواهی، حمایت و همدردی با یکدیگر، دستگیر و زندانی می کند. ۳۳ سال است که این حکومت دینی به جای اینکه به خانواده ها توضیح بدهند که چرا فرزندان آنان را در مقابل جوخه آتش قرار داده اند و یا به در کشیده اند، آنان را دستگیر کرده و به زندان می اندازند. تعدادی از آنان با گذاشتن وثیقه های سنگین و کمرشکن، برای محدود زمانی آزاد می گردند، ولی هر آن در خطر جدی دستگیری مجدد می باشند .
در کنار فشار به خانواده ها و حامیان آنان، موج دستگیری دگر اندیشان، وبلاگ نویسان. روزنامه نگاران، فعالین مدنی و سیاسی نیز ادامه دارد. محمد رضا پورشجری که با نام سیامک مهر، در وبلاگ "گزارش به خاک ایران" به جنگ خرافات، استبداد دینی و قوانین ارتجاعی مذهبی رفته بود، بیش از یک سال است که در زندانهای مختلف ایران سرگردان است. او در دادگاه اول خود که بدون حضور وکیل مدافع برگزار شده به جرم توهین به مقام رهبری به سه سال زندان محکوم شد. خانواده او تلاشهای زیادی کرده اند که برای او وکیلی استخدام کنند اما مقامات زندان هر بار به بهانه ای، زیر بار وکیل پیشنهادی آنها نرفته و حق داشتن وکیل مدافع را از او سلب کرده اند. دادگاه دوم او برای رسیدگی به اتهام "توهین به مقدسات" قرار است که در ۳۰ آذر ماه برگزار شود. آقای مهر در باره ین اتهام از درون زندان چنین می نویسد :
"زمانیکه حکومت اسلامی تشکیل شد،از آن پس،اسلام دین مردم نیست، بلکه ایدئولوژی حکومت است. ایدئولوژی سیاسی است. وسیله کسب قدرت و حفظ قدرت است. زمانیکه دیانت عین سیاست و سیاست عین دیانت شد، از آن پس، مقدسان ومقدسات، ابزار کسب و حفظ قدرت و انحصارات است. سیاست تمامی امور و پدیدهها را به ابزار تبدیل میکند، حتا نان سفره مردم را. در رژیم استبداد دینی، مقدسات و مقدسین،ابزار سرکوب و اختناق و بهانهای است برای ساکت کردن و حذف و نابود کردن مخالفان و معترضان وضع موجود. مومنین اگر نگران حرمت و احترام مقدسات خود هستند، میباید آنها را در صندوقچه ای در خانه و حریم خصوصی خود نگهداری و محافظت کنند. با قراردادن مقدسات برسر راه دیگران و سد معبر کردن، طبیعی است که مقدسات و مقدسان زیر پای عابران لگد هم بخورد. مقدسات در حوزه خصوصی و شخصی شاید به دیگران آسیب جدی وارد نسازد، اما اگر این معتقدات و باورهای جاهلانه مذهبی و مادون ارتجاع، به سیاست و قانون و عرصه عمومی وارد شود، آنزمان حق طبیعی و مدنی و شهروندی دیگران است که از حقوق و آزادیهای خود در برابرتجاوزات مومنین به دفاع برخیزند.
در رژیم اسلامی،علاوه بر هر سنگ و چوب و استخوان مردههای هزاران ساله که در بیابانها یافت شده و گنبدی بر آن نهاده اند و مقدسات ساخته اند، امور و پدیدههای معمول و عادی بشری نیز مقدس شده است. شهر مقدس، نظام مقدس، دفاع مقدس. هیچکس نباید درباره هشت سال نکبت و ویرانی و جنایات جنگ جمهوری اسلامی با عراق حرف بزند. اینکه یک فرقه جاهلانه مذهبی بری خود مقدسین و مقدسات بی شماری ساخته و پرداخته است،نه برای اعضای آن فرقه امتیازی محسوب می شود و نه برای دیگران مسئولیتی به همراه دارد.هیچ اتهامی به اندازه اتهام"توهین به مقدسات" سخن لغو و یاوه و مهملی نیست. مقدسات در رژیم اسلامی سنگری است که حاکمان و صاحبان قدرت پشت آن پنهان شده و با آزادی و حقوق بشر می جنگند.
نظام سیاسی را مقدس انگاشتن، قدرت را مقدس دانستن، همانطوریکه دائما از بوق و بلندگوهای رژیم اسلامی از"نظام مقدس جمهوری اسلامی" سخن می رود، آیا جز مخالفان سیاسی را کافر خواندن و هر اعتراض وانتقاد را به معاند ودشمن نسبت دادن و سرکوبی مخالفان و شهروندانی که به گردش و جابجایی قدرت در دمکراسی معتقدند، معنی و مفهوم و نتیجه دیگری در بردارد؟ به واقع اگر در دنیا و در هستی انسان،چیزی و امر و پدیدهای مقدس پنداشته شود که به هیچ بهانه و توجیه و تفسیری قابل تعرض نباشد و در همه حال می باید گرامی داشته شود،به یقین که آن واقعیت، جان انسان است، آن چیز زندگی است،در صورتیکه در آیین و آموزه اقتلو اقتلو، بی مقدار و بی ارزشترین واقعیت و پدیده هستی جان انسان و زندگی اوست. اعدام و تیر باران و دار زدن و ترور و قصاص و دست و پا بریدن و چشم درآوردن، تازیانه زدن به تن انسان و سنگسار وجود نازنین انسان، جزو اصول حیاتی و اساس و رمز پایداری و ماندگاری آیین اقتلو اقتلو است. (آموزه ی قتلوا تقتیلا)
آقای مهر هم اکنون در زندان قزل حصار در میان زندانیان خطرناک و اشرار نگهداری می شود و از لحاظ جسمی درشرایط وخیمی بسر می برد. آقای مهر در طول هفته چندین بار از حال رفته و بیهوش میشود اما مسئولین زندان حاضر به درمان او نیستند.
ما از تمامی هواداران سازمان های حقوق بشری و فعالین جامعه مدنی درخواست مینماییم که با انتشار بیانیه، خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط آقای محمد رضا پورشجری (سیامک مهر) شوند.
ما حامیان مادران عزادار ایران در لس آنجلس، این شنبه نیز) ۲۶ ماه اکتبر)، چون شنبههای گذشته، در محل گرد هم آئی همیشگی خود، اسکله ی شهر سانتامونیکا، تقاطع خیابان کلرادو و بلوار اوشن، از ساعت یک تا پنج بعد از ظهر جمع می شویم تا با برپائی نمایشگاهی از جنایتهای جمهوری اسلامی، نمایش فیلمهای تظاهرات و مقاومت مردم ایران و پخش اخبار مربوط به اعدامهای اخیر و احکام جابرانه و قرون وسطائی که بطور روزانه از طرف بیدادگاههای رژیم خونخوار جمهوری اسلامی علیه ی آزادیخواهان وطن ما صادر میشود، رهگذران را درجریان آخرین جنایات مافیای مذهبی حاکم بر ایران قرار دهیم.
به امید همراهی شما!
حامیان مادران عزادار ایران در لس آنجلس
٭ گروه حامیان مادران عزادار ایران در لس آنجلس هیچ شعبه دیگری در این شهر ندارد!
