ترجمه: د.
ابجدی
23 سپتامبر 2009
قذافی "شورای امنیت" را انتقاد می نماید.
سرهنگ معمر القذافی زعیم لیبی، در سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل گفت که کشورش "میثاق ملل متحد" را به رسمیت نمی شناسد.
او گفت، حق وتو که کشور های عضو دایمی شورای امنیت از آن برخوردار هستند، منصفانه نمیباشد. ایراد سخنرانی قذافی یک ساعت و 45 دقیقه بطول انجامید، و این اولین سخنرانی وی از زمان رسیدن بمنصه قدرت در کشورش در چهل سال قبل میباشد.
قذافی در سخنرانی خودش از زمان تعیین شده عدول کرد؛ این در حالیکه رئیس مجمع عمومی، علی التریکی وزیر سابق لیبی، در آغاز جلسه از همه تقاضا داشت که به 15 دقیقه اکتفا نمایند. البته 5 دقیقه طول کشید تا قذافی به پشت منبر مجمع عمومی برسد.
جبران خسارات
قذافی خاطر نشان ساخت که وی بنام 1000 (؟) کشور افریقایی صحبت می نماید؛ او غرب را بخاطر استعمار قاره سیاه به جبران خساره فراخوانده و تقاضای پرداخت مبلغ 7.77 تریلیون دالر را نمود. قذافی علاوه کرد که افریقایی ها جبران همین خسارت را مطالبه دارند؛ و چنانچه مبلغ مورد نظر را بدست نیاورند، به جایی خواهند رفت که همین تریلیون ها وجود دارد. او تأکید داشت که این حق افریقایی ها میباشد که ثروت های خودشان را بازگردانند.
قذافی از اوباما رئیس جمهوری امریکا ستایش نموده و گفت که، مانعی نمی بیند که او، رئیس مادام العمر ایالات متحده باشد. قذافی از سخنرانی اوباما در مجمع عمومی استقبال نمود؛ در این سخنرانی، رئیس جمهور امریکا برخلاف سلف خودش جورج بوش که علایقش با کشور های جهان در غالب بسیار متشنج بود، متعهد به همکاری با جامعه جهانی گردید. قذافی متذکر گردید که سخنرانی اوباما با سخرانی هر رئیس جمهور دیگر امریکا تفاوت داشت، و گفت که این سخنرانی، آغازی برای تغییر و دگرگونی میباشد. با این وجود، او ابراز تردید نمود که پس از پایان ریاست جمهوری اوباما، ایالات متحده طور دیگری باشد. قذافی موکدا یادآور شد که وی خوشبخت خواهد بود، چنانچه اوباما بتواند رئیس مادام العمر ایالات متحده باشد. قذافی افتخار خودش را به اینکه اوباما اولین رئیس جمهور سیاه امریکا است بیان داشته و گفت که، این یک امری بزرگ میباشد. زمانی که از وی خواسته شد، سخنرانی خودش را کوتاه سازد، قذافی از آن سرپیچی نموده و به اعتراض گفت که، اوباما نیز از وقت در نظر گرفته شده عدول نموده است. سخنرانی اوباما البته 40 دقیقه را در برگرفت.
ناکامی در جلوگیری از 65 جنگ
قذافی اضافه نمود که از زمان تأسیس سازمان ملل متحد در سال 1945 تا کنون، شورای امنیت در جلوگیری از حدود 65 جنگ ناکام مانده است. زعیم لیبی خواستار اصلاحات در شورای امنیت گردید، از جمله لغو حق وتو که پنج عضو دایمی از آن برخوردار میباشند؛ یا اینکه همین شورا توسعه یافته و با شامل گردیدن اعضای دیگری، بتواند از همه نمایندگی کند. قذافی گفت که "شورای امنیت، تسمیه درستی نمیباشد؛ برعکس، این شورا، شورای ترور است. کشور های عضو دایمی مثل امریکا، بریتانیا، چین، فرانسه و روسیه طوری با کشور های کوچک رفتار می نمایند، توگویی که آنها کشور های درجه دوم و قابل احتقار باشند".
قذافی در حالیکه کتابچه آبی رنگی را که میثاق ملل متحد را احتوا می نماید، بلند داشت، گفت که "حق وتو و کرسی های دایمی، ضد میثاق ملل متحد میباشند" او اضافه نمود که "کشور هایی که از آنها ملل متحد بمیان آمد، شورای امنیت را تشکیل، و بخودشان کرسی های دایمی و حق وتو دادند؛ و این در غیاب 165 کشوری که اکنون در ملل متحد موجودیت دارند".
قذافی همچنان ضمن انتقاد از قدرت های بزرگ، آنها را متهم ساخت که از سال 1945 بدینسو و آنهم برای تحقق منافع خودشان، در بسیاری از منازعات دست داشته اند.
پشتیبانی از طالبان
از جهت دیگر، قذافی از حرکت افراطی طالبان در افغانستان دفاع نموده و چنین سوال نمود "چرا ما ضد طالبان هستیم؟ چرا ما ضد افغانستان میباشیم؟".
وی علاوه نمود که چنانچه طالبان بخواهند یک دولت دینی (مثل واتیکان) برپا نمایند، مسئله ای نمیباشد؛ او پرسید "آیا واتیکان خطری برای ما میباشد؟ خیر".
قذافی گفت، اگر طالبان خواستند یک امارت اسلامی را ایجاد نمایند، "کسانی گفتند که آنها دشمنان هستند".
"اعراب با یهودان دشمنی ندارند"
در رابطه با موضوع دیگری، قذافی تأکید داشت که "عرب ها با یهودیان دشمنی ای ندارند؛ آنها (یهودیان) پسران عموی اعراب میباشند که هر دو در صلح و سلم زندگی می نمایند". گفته میشود که قذافی پس از احتراز کشورش در سال 2003 از تلاش برای دستیابی به سلاح های تخریب عمومی، با جهان غرب مصالحه نمود. قذافی از ایالات متحده، که لیبیا سال گذشته دوباره روابط سیاسی خودش را با آن برقرار کرد، بخاطر میزبانی "ملل متحد" اظهار قدردانی نموده و یادآور شد که، اکنون وقت آن فرارسیده که این "سازمان جهانی" به بخش شرقی کره زمین انتقال یابد. او گفت "مجمع عمومی باید بر مسئله انتقال مقر ملل متحد به وسط کره زمین رأی گیری نماید؛ کاندیدا برای آن(...) ویانا، یا در شرق دلهی پایتخت هند، یا پکن پایتخت چین را معرفی کرد".
