در یادمان
کمونیست رزمنده

«ارنستو
چه گوارا»
شباهنگ راد
"گام اوّل آموزش توده ها آشنا کردن آنان با انقلاب است. هرگز وانمود نکنيد که تنها با آموزش میتوانيد به آنان در کسب حقوقشان در حکومتی سر تا پا ديکتاتوری کمک نمائيد. قبل و پيش از هر چيز به آنان کسب حقوق شانرا
بیاموزید، زيرا آنان به موازات کسب پيروزی هايی برای شرکت در حکومت آنچه را که به آنان آموزش داده شده، فرا خواهند گرفت و فراتر از آن، به زودی بدون تلاشی عظيم به آموزگارانی برتر تبديل خواهند شد".
این یکی از نکات اساسی و آموزشی «چه گوارا» پیرامون وفاداری عملی عنصر کمونیست به رهائی کارگران و زحمتکشان از زیر یوغ نظام های فاسد و گندیده ی سرمایه داریست. کمونیستی که خود پای به میدان گذاشت و بهمراه دیگر
یارانش، انقلابی را
در گوشه ای از جهان سازمان داد و بالاخره بمنظور بر پایی انقلابی دیگر، علیه
ی رژیم وابسته به امپریالیسم بولیوی در بامداد نهم اکتبر هزار و نصد و شصت و هفت، جان خود را از دست داد و توده
های ستمدیده را در غم و اندوه فرو بُرد.
چهل و سه سال از مرگ و در حقیقت از جنایت سرمایه
داران در حق یکی از رزمنده
ترین فرزند کارگران و زحمتکشان جهان میگذرد؛ مرگی که توأم با تولدی تازه بود. در آنزمان جهان مدافعی حقوق انسانی پی بُرد که چه انسان کمونیست و
ارزشمندی را از دست داده است؛ پی بُرد که تغییر دنیا و زیر و رو نمودن بساط جهانخواران و استثمارگران منوط به تحرک عملی کمونیستهای رزمنده است؛ پی بُرد که آرمان کمونیستی زمانی مُهر و حقانیت خود را در مقابل ایدئولوژی لجام گسیخته
ی سرمایه
داری خواهد کوبید که مدافعین منافعی محرومان، ارگانهای سرکوبگر نظام سرمایه
داری را بی
وقفه نشانه گیرند و گام به
گام آنانرا از موقعیت
شان پس زنند. «چه گوارا» چنین کرد و به همین اعتبار نام و
آرمانش در تاریخ جنبش
کمونیستی جهان به ثبت رسید و ذهن و توجهی میلیونها انسان محروم، آزادیخواه و جوان را به سمت خود جلب نمود.
میزان، تعهد و وفاداری «چه گوارا»، به جنبش
انترناسیونالیستی و به تبع ی آن اعتقاد عمیق وی به مبارزه علیه
ی امپریالیستها و مرتجعین قابل توصیف نیست؛ به این دلیل که «چه گوارا» به همه
ی محرومان و ستمدیدگان جهان تعلق داشت و بیهوده نیست که دنیای مدافعی آزادی دارد از وی به نیکی یاد میکند و منکر شجاعت و پایداری
اش در مقابل ارگانهای مسلح نظام سرمایه
داری نیست.
دشمنان کارگران و زحمتکشان - در تاریخ هشتم اکتبر هزار و نصد و شصت و هفت - «چه گوارا» را دستگیر و به دست و پا وی شلیک نمودند تا بر مغز این کمونیست بینظیر تسلط یابند؛ امّا مگر «چه گوارا»، «چه گوارا»ای که سالها در کوران مبارزه
ی ضد امپریالیستی سینه
ی دشمنان را
نشانه گرفته؛ «چه
گوارا»ای که به همراه
دیگر
یارانش در کوبا انقلابی را علیه
ی جانیان بشریت به سر انجام رساند؛ «چه گوارا»ای که به کُنگو رفت تا پایه
گذار نبرد مسلحانه
ی دیگری گردد و بالاخره «چه گوارا»ای که سازمانده
ی جنگ چریکی در بولیوی بود، را می توانستند به زانو در آورند؟!
دشمن میدانست که در این نبرد نابرابر نمیتواند پیروز بدر آید و میدانست که گلوله و شکنجه یک
لحظه در اراده
ی خستگی ناپذیر وی خدشه
ای وارد نخواهد ساخت. به همین دلیل فرمان قتل «چه گوارا» را در مدت زمانی کوتاه صادر نمود.
سرمایه نفس «چه گوارا» را گرفت و میخواست بی سر و صدا و مخفیانه جسدش را بدور از چشمان حیرت
زده
ی خانواده و
یارانش دفن نماید؛ بزعم خویش بر این باور بود که مبادا روزی محل دفن «چه گوارا» ، به میدانی برای تجمع و اعتراضات توده
ای تبدیل گردد؛ امّا بر خلاف ریاکاری مدافعین طبقات استثمارگر، خبر مرگ و نام «چه گوارا» با سرعتی غیر قابل تصور بر سر زبانها افتاد و به جرأت میتوان اذعان نمود که در مدتی بس کوتاه، نام و عکس وی با میادین اعتراضی و خیابانی در هم آمیخته شد و به محرک و انرژی
بخش اعتراضات توده
ای علیه
ی سرمایه
داری تبدیل گردید.
پر واضح است
که اعتبار چنین امری به رفتار و اعمال «چه گوارا» و آنهم در کوران مبارزات سیاسی
اش علیه
ی امپریالیسم و سرمایه
داران وابسته در مناطق مختلف بر میگردد. به دلیل اینکه «چه» با فعالیتهای انقلابی
اش این حقیقت را به اثبات رساند که سرمایه بدون مبارزه
ی سازمانیافته و عملی نیروهای وفادار به انقلاب کمونیستی نه تنها به عقب نخواهد نشست بلکه دامنه
ی تعرض به جان و مال کارگران و زحمتکشان را گسترده و گسترده
تر خواهد نمود.
در یک کلام سرمایه جسم «چه گوارا» را از میلیونها انسان رنجدیده
ی جهان گرفت؛ امّا هرگز و هرگز نتوانسته است رفتار و اعمال این کمونیست رزمنده و مقاوم را از ذهن آنها پاک نماید. بیدلیل هم نیست که همواره و همواره و در صفوف جنبشهای اعتراضی این شعار طنین انداز میشود که «چه گوارا» نه تنها نمُرده است بلکه نام و اعمال وی در تاریخ مبارزات ضد امپریالیستی به ثبت رسیده و جاودانه شده است.
16 مهر 1389
8 اکتبر 2010