اول ما مه، روزتجدید تعهد به انقلاب پرولتری ،
اول ماه مه روزجشن ماطبقه کارگروتهی دستان جهان است، مادراین روزدورهم جمع میشویم تامراتب نفرت ماراازنظام حاکم کنونی برگیتی وتعهدمجددمارادرامربرانداختن آن ابرازداریم. ماوتهی دستان متحد سیاسی ما امروز درصدهاخیابان ومیدان ممالک مختلف گیتی به مارش می پردازیم واعلام میکنیم که:"دیگربس است! مابقدرکافی ازاستثماروستمگری رنج برده ایم،ماخواستارجهان نوین هستیم،جهان خالی ازبهره کشی و عاری ازستم وحقارت انسان. جهانی که درآن اثری ازجنگ،تهدیدوقلدری موجودنیست.جهانی که درآن کسی ازبیکاری وفقررنج نمیبرد.جهانی که درآن نه ارتجاع وجودداردونه حامی امپریالیست آن."
جهان کنونی،جهان تحت امپریالیزم وارتجاع، به جهان غیرقابل تحمل مبدل گردیده است. امپریالیزم وارتجاع اکثریت عظیم خلقهای جهان رابه حاشیه نشینان تهی دست مبدل ساخته اند. درجهان حاضربیشترازیک ملیارد انسان بادرآمدکمترازدودالردرروززندگی میکنند. دراین جهان کمتراز2% ثروتمندان بیشتراز98% دارایی کره زمین رادراختیاردارند. عایدسالیانه یکی ازاین ثروتمندان بیشترازمحصولات ناخالص ملی کشور های مانندافغانستان،چاد، نیپال وبوتان میباشد.دراین جهان مشتی ازکفتارهای امپریالیست خودرا"جامعه بین المللی"مینامندوسازمان ملل متحدوشورای امنیت آنرابه مرجع مشروعیت دهی جنگ های تجاوزی، لشکر کشی های رهزنانه وچپاولگری های دزدانه مبدل ساخته اند.آنهادرجستجوی سوددل کوه هارامی شگافند، دریاهارابه خشکه مبدل میسازند، دشت ودمن راویران میکنند،جنگل هاراازبین میبرند.دولتهای مستقل ملی را برمی اندازند، مزدوران وابسته شان رابرملل مختلف مسلط میسازند،قوانینی راکه خوددرروابط ملل وضع کرده اند،نقض وبرای برانداختن بساط مزدوران شان لشکر کشی میکنند.آنهاباتولیدموادزهری وریختن بازمانده تولیدات صنایع شان دردامن مادرطبیعت، عملابه مبارزه باحیات درروی زمین دست میزنند. گازات سمی ایکه نظام پوسیده وفرتوت تولیدی آنهاتولیدمیکنند، درفضامتراکم گردیده،نتهاخشکسالی هارابارآورده، بلکه موجب برهم خوردن ترکیب طبیعی اتمسفرزمین گشته است. این تغیراقلیم پابپای مناسبات تولید سرمایداری حرکت وبطورفزاینده بسوی تغیردایمی اقلیم کره زمین سیرمیکند. نتیجه آن محض نابودی چندین هزارنوع جانوروگیاه درروی زمین نبوده بلکه به فنای حتمی حیات می انجامد. این نظام به این طریق؛ تنها دشمن طبقه کارگروخلقهای جهان نه، بلکه دشمن هستی وحیات برروی کره زمین میباشد.
یگانه راهی که میتوان انسان راازچنگال این نظام یعنی اززنجیرهای استثماروستم وطبیعت راازنابودی نجات داد،راه سرنگونی قهری آنست. فقط ازاینطریق است که میتوان تغیرات بنیادی اقتصادی- سیاسی سزاوار حیات واعتلای زندگی انسان وتعادل زیست موجودات طبیعت رابوجودآورد.این یک امرممکن وکار قابل انجام دادن است. طبقه کارگراینکاررا تاکنون سه مرتبه انجام داده است. اولین باردرسال 1871درکمون پاریس نشان دادکه این دیوارپوسیده باتکان دادن فرومی ریزد.درسال 1917 آنراعملا آنرا تکان داده ودریک ششم کره زمین فرودآورد.طبقه کارگراینبارنشان دادکه عالیترین آلترناتیف پیشرو، پویاوسازنده ایرا برای آن دارد. از1917 تا 1954هنگامیکه طبقه کارگررهبری جامعه رادراتحادشوروی دردست داشت،نه تنهابساختمان سوسیالیزم درزیررگبارآتش امپریالیزم وفاشیزم سرمایداری دست زد، بلکه تعادل رابطه انسان وطبیعت را نیز حفظ نمود. شکست فاشیزم لجام گسیخته بدست ارتش پرولتاریای اتحادشوروی ثبوت کردکه تنهااز موضع تاریخی برتروتکامل یافته تری میتوان نیروهایی نظام عقبمانده راولوهرچه ویرانگرووحشی باشند، شکست داد. طبقه کارگردرسال 1949 خلق چین راازطریق جنگ خلق،به پیروزی رسانید.تحت رهبری این
طبقه،خلق چین توانست که چین کهن نیمه مستعمره- نیمه فئودالی وتحت سلطه امپریالیزم رابه چبن آزاد،سربلندوبپاایستاده نوین مبدل سازد. طبقه کارگردرچین صدهامیلون دهقان وکارگررادرمقابله بارهروان سرمایداری درچین بسیج کرده وانقلاب کبیرفرهنگی پرولتاریائی رابراه انداخت.انقلاب کبیرفرهنگی پرولتاریایی شناخت ماراازطبیعت وجامعه طی این جهش بزرگ بالابرده وتاکتیک واستراتیژی انقلاب پرولتری راغنابخشیده وتکامل داد.
این یک حقیقت است که این انقلابات امروزشکست خورده ودست آوردهای آن ازجانب ارتجاع وامپریالیزم به زیرخروارهااتهام وانکار، مدفون گشته اند. ولی این شکست هافقط شکست های گذراومقطعی اند. این ها عقب نشینی هایی اندکه نیروهای دشمن به یورش های انقلابی واردآورده اند. اینها رابایدبمثابه مشکلات حرکت عراده تاریخ باوزن گران باراجتماعی درسربالائی جاده زمان خواند، نه شکست. زیرا مادامیکه بین نیروهای مولده و توذیع تولید،تضادوجودداشته باشد این نبردادامه خواهدداشت. حل این تضاد با شکست انقلابات نیروهای مولده ممکن نیست. به این دلیل امپریالیزم وارتچاع هیچ زمانی برنده این جنگ نیستند ونخواهند بود.
ما امروزدرفش های سرخ مارادرمیدانه ها، خیابانها و کوچه های مختلف شهرهای مختلف دنیابه اهتزازدر می آوریم تابه امپریالیزم وارتجاع بگوئیم که کمونیزم نمرده ونخواهدمرد. قرن 21ام، قرن مبارزه برای کمونیزم است. دراین قرن؛ طبقه کارگرجهان باحدت وشدت بیشتری باامپریالیزم برخوردخواهد کرد. این قرن، قرن جنگ خلق است،زیرافقط ازاین طریق میتوان بساط استثماروستمگری سرمایداری راجمع وجامعه طبقاتی رادرموزیم تاریخ گذاشت. مابااعتمادبه درک قوانین طبیعت یعنی شناخت درست انسان ازجهان وجامعه، معتقدیم که این نظام آخرین نفس هایش رادرانحنای تاریخ میگذراندوبه همین دلیل فریادمیزنیم که کارگران وخلق های جهان متحدشوید،ازهاف وهوف این ببرکاغذی نهراسید،جرائت پیکاررادرخودپرورش دهید،این هیولامریض، ناتوان وازکارافتاده است. برخیزید!آخرین ضربات رابرپیکرگندیده آن واردکنید! نگذاریداین هیولاازبستر بیماری برخیزد!
زنده بادکمونیزم !
به پیش بسوی تاسیس حزب کمونیست افغانستان !
اول ماه مه 2009 را به روز اول فعالیت انقلابی تبدیل کنید!
مائویست های افغانستان
اول ماه می 2009
P.O. Box 1
STATION H
MONTREAL QUEBECK
H3G 2K5
CANADA
Shoresh2008@gmail.com
www.shoresh.eu
